Maria Hendriks: "Een lichaam van lood", extreme vermoeidheid na kanker

"Blijkbaar heeft het jezelf accepteren zoals je bent (moe) tot gevolg dat de slachtofferrol wordt afgelegd"
Maria Hendriks

Maria Hendriks is voorzitter van de werkgroep Vermoeidheid van de Nederlandse Federatie van Kankerpatiëntenverenigingen. Zij schrijft vooral over vermoeidheid na kanker. Een aantal zaken vielen mij op in haar boek.

Tachtig procent van de kankerpatiënten is erg moe. De vermoeidheid is er vaak al voordat de diagnose kanker wordt gesteld. Of zij treedt op als gevolg van de behandeling. Extreme vermoeidheid beïnvloedt de geest. Iemand die heel moe is, raakt snel geïrriteerd, is emotioneel en labiel.
Onderzoek van Ellen Smets, uitgebracht bij haar promotie aan de UvA, geeft aan dat de beste voorspeller voor extreme vermoeidheid na kanker blijkt te zijn vermoeidheid voordat er kanker was geconstateerd.
De Groningse psycholoog Harry van der Wiel ziet vermoeidheid na kanker als teken van posttraumatische stress.
De Groningse hoogleraar Meijman gaat uit van de theorie dat je vermoeid raakt als je meer wilt dan je kunt, of meer moet dan je wilt. (LeShan!?!)
In het boek wordt verwezen naar het boek "ME overwinnen, gesprekken met herstelde ME-patiënten en hun therapeuten": Hendriks meent dat het bijna niet toevallig kan zijn dat de geïnterviewden tegenwoordig allemaal beter naar hun lichaam luisteren, dingen doen die ze zelf leuk en belangrijk vinden en zich niet meer laten leven door anderen. "Ik ben mijn hele leven bezig geweest om erkenning te krijgen van anderen, om aardig gevonden te worden. Nu accepteer ik mezelf zoals ik ben. Daardoor valt het "moeten" weg (voormalig ME-patiënte)".
In de folder "Help, ik ben zo moe!" van het farmaceutische bedrijf Janssen-Cilag, bestemd voor kankerpatiënten, wordt gezegd dat het beter is met de stroom mee te zwemmen (Levine!), na te gaan waarvoor je bang bent en waar je tegen aan loopt: niet ziek willen zijn, of jezelf de schuld geven, of niet mogen zeuren van jezelf.
In een folder over fibromyalgie staat: "Kom op voor jezelf. Wordt makkelijker en geef dingen uit handen". Een goed advies, zegt Hendriks zo blijkt uit resultaten van verschillende onderzoeken, alleen is het meestal niet zo eenvoudig te verwezenlijken.
Psychologe Boudien Krol ontdekte dat reumapatiënten een betere kwaliteit van leven hebben als ze zichzelf meer waarderen, extravert en flexibel zijn en minder sociaal wenselijk gedrag vertonen. Patiënten met een negatieve kijk op zichzelf voelen zich vaker depressief of angstig, los van de ernst van hun ziekte.
Extreme vermoeidheid leidt niet alleen maar tot ellende en verdriet, maar ook tot mogelijkheden en ontwikkelingen die er anders niet waren geweest. Het gaat dan om dingen als meer rust, zelfinkeer, minder geleefd worden, genieten van kleine dingen. Degenen die voordeel halen uit hun handicap hebben de rijkdom en het plezier ontdekt van hun innerlijke leven.

Boekbesprekingen
Simonton: "Moed als alternatief"
Simonton: "Op weg naar herstel"
Simonton: "De kracht die in je schuilt"
Leshan: "Een kans op herstel"
Levine: "Bewust leven, bewust sterven"
De Haes, Gualthérie, Van Weezel, Sanderman en Van der Wiel: "Psychologische patiëntenzorg in de oncologie, handboek voor de professional"

Inoudsopgave